بالـــاتر از سیاهی : )

فیزیک داریم با فیزیک ِ محض !

شیمی داریم ، شیمی ِ محض هم داریم !

سیـــــاهی هســـت ، سیاهـــی ِ محض هم هست ! : )

دقیقا همون جایی که فکر میکنی " مگه بدتر از اینم هست ؟ " و هست ،

میشه سیاهی ِ محض !

سیاهی محض یه فضای خیــــــــــــلی بزرگ

بی انتها . . .

و پوچه !

یه محیط ِ عمودی ، با مختصاتی شبیه به :

" زیــر ِ سیاره ی لاشه خورهای ِ انسان نَما "

پُـــر از حس ِ فشار و سنگینی و خفگی !

سیاره ای آشنا . . .

شبیه به زمین ،

مملو از موجوداتی که پوسته ای شبیه به " آدم " دارن و درونی متراکم از کِرم های سیاه و مهاجم !

که هر بار توی موقعیت ها و نقش های مختلف مثل ِ

همکار ، دوست ، فامیل ،

نویسنده ی کتاب و مقاله ی روزنامه ی روز ، فروشنده ی بوتیک یا خریدار ِ سوپرمارکت ،

معلم و مافوق و راننده ی اتوبوس ،

اقلیت آدم های انسان رو ، با کِرم های درونشون آلوده میکنن و

این کار هر روز و هر روز تکرار میشه و درون ِ اونها هر بار سیاه تر از قبل !

و دُرست وقتی که اون اقلیت ، آخرین نفس های انسانیت ِ خودش رو میکشه

و چیزی جز لاشه ای سیاه ازش باقی نمونده و فکر میکنه " دیگه بدتر از این نخواهد نشد "

با بی رحمی به فضای ِ بزرگ و بی انتها و پوچ پرتاب میشه !

پرتــــــــــــــــــــــاب . . .

ســــــــقوط . . .

به همون جایی که بهش میگن سیاهی محض !

شـــجاع : )...